سند ملي "مديريت جامع درياچه اروميه" در بايگاني وزارتخانه ها گم شد!!!

بوتو آزربایجان بیرلیک حرکاتی: ارك قالاسي – اواسط مهرماه 87، تمامي خبرگزاري ها و مطبوعات سراسري و محلي، صداوسيما و در كل تمامي رسانه هاي مكتوب و ديداري جمهوري اسلامي، خبر از تدوين سند همكاري براي احياي درياچه اروميه، تحت عنوان "سند ملي مديريت جامع درياچه اروميه" داده و نويد تپيدن دوباره قلب اين "دومين درياچه شور جهان"، با توجهات و همت دولت را به گوش عالم رساندند.
اين سند توسط "وزراي كشور، نيرو و كشاورزي و نيز رئيس سازمان حفاظت محيط زيست ايران"، در اروميه و زير رپورتاژها، تبليغات و تمجيدهاي بسيار شديد امضاء گشت. ولي سند، پس از سخنراني هاي وزراي مربوطه و مسولان اجراي و مطالعاتي آن متاسفانه، به بايگاني تاريخ سپرده گشته و باز هم پس از چند روز بحران خشك شدن قريب الوقوع درياچه اروميه (اين ذخيره گاه غني بيوسفر) از ياد تمامي مطبوعات و رسانه هايي كه خبر احياي آن را داده بودند، به يكباره رخت بر بست.
پس از فشارهاي افكار عمومي، در مورد بي توجهي هاي عمدي مسولان مركزي و محلي جمهوري اسلامي، در قبال نابودي درياچه اروميه، رژيم آپارتايد ايران كه از هيچ گزينه اي براي نابودي هويت آذربايجان و نشانه هاي آن دريغ نمي كند. با درك تبلور احساسات مردم در مورد اين درياچه و با حس خطرناك شدن اين خواسته هاي مردمي و توجهات ارگانهاي بين المللي، ترتيب برگزاري سمينارها و تدوين اين چنين سندهاي را داده است تا از سازماندهي شدن اعتراضات مردمي در قبال خشكاندن عمدي درياچه اروميه عملآ جلوگيري كند.
"اورمي گولي"، هم اينك در وضعيت ناراحت كننده غير قابل تصوري قرار گرفته است. بطوري كه عبور كردن درجه شوري درياچه به حد فوق اشباع يعني 340 گرم بر ليتر، بيش از 150 هكتار از اراضي اطراف درياچه اروميه تبديل به شوره زار كشته و جزاير 9گانه آن كه روزي "محل زادآوري گونه هاي كم ياب پرندگان مهاجر" بوده است، ديگر هيچ شكلي از جزيره نداشته و به سواحل آن چسبيده اند. اين در حالي است كه به نظر كارشناسان، براي نجات اين ميراث ملي آذربايجان بايد فورا حداقل "105 ميليارد متر مكعب" آب به آن تزريق شود.
با اين وجود تدوين اين سند، كه به همراه برگزاري جشنوارها و نمايشگاههاي عكس و دعا نويسي در تبريز و اروميه همراه بود، اين باور را در اذهان مردم زنده كرد كه روند بي توجهي مسولان در قبال از بين رفتن درياچه اروميه پايان پذيرفته است. بطوري كه رئيس حفاظت از محيط زيست آذربايجان شرقي در اين مورد گفت بود: "سرانجام مسولان باور كردند كه بحران بيستمين درياچه بزرگ جهان جدي است و تصميم گرفتند سند ملي براي اين تالاب بين المللي با همكاري سازمانهاي جهاني تدوين كنند، تا شايد قلب اين درياچه مجدا بتپد." ولي اين خوشحالي مشكوك رئيس محيط زيست آذربايجان شرقي، با اين بيان كه "هرچند كه به نظر مي رسد براي نجات درياچه اروميه دير شده باشد." اين اميدواريها را خنثي كرده و پرده از نيات مخفي عمال رژيم فاشيست در ايجاد اين چنين اسنادي را روشن ساخت.

اين در حالي است كه به گزارش خبرگزاري ايسنا، "علاوه بر كشاورزي، مديريت غلط منابع آب، جاده ميانگذر" كه مهمترين تاثيرات را بر روي اين اكوسيستم ويژه گذاشته است، ورود سالانه بيش از "شش ميليون متر مكعب" پساب هاي صنعتي و بيش از "138 ميليون متر مكعب" پساب هاي حاوي كود، سموم كشاورزي و مقادير نامشخصي از فاضلاب هاي انساني و ساير مواد مرگ آور، به وضعيت بحراني درياچه اروميه حالتي خطرناك داده و در صورت ادامه روند بي تفاوتي عملي مسولان اين موهبت الهي آذربايجان، به بزرگترين تهديد براي انسان، حيات وحش و نباتات اين سرزمين تبديل خواهد گشت.
آري وزراي حكومت و زيردستان آنها در منطقه در مورد نجات درياچه اروميه و ساير ميراث تاريخي و طبيعي آذربايجان، تا كنون به جز برگزاري همايش و ميزگرها و خرج كردن ميلياردها از پول نفت و ماليات مردم، هيچ كاري انجام نداده و علارقم خوشحالي هاي مردم و دوستداران طبيعت آذربايجان و تشكل هاي غير دولتي فعال در اين زمينه اين سند نيز به جز فايل هاي بايگاني اسناد دولتي ره به جاي ديگري نبرد است.
فعالان و دوستداران طبيعت آذربايجان با آگاهي كامل از فرداي امضا گشتن اين سند، در كنار برگزاري سمينار "سند جامع مديريت درياچه اروميه" براي جلب توجه افكار عمومي و برانگيختن حس مسئوليت پذيري اصحاب حكومت و نيز هشدار دادن در مورد فراموشي نجات درياچه اروميه، حتي به صورت نمادين اقدام به ساخت و نمايش "قبر درياچه اروميه" كردند و در آن تاريخ مرگ درياچه را منوط به نحوه مديريت مسولان و مردم ساخته و عملا در خصوص سست شدن افكار عمومي در اين مورد به صورت هنري زنهار دادند.
ولي علارقم استقبال هاي مردمي از برنامه هاي دولتي، كه قرار است برای نجات دریاچه ارومیه طی یک برنامه ۲۵ ساله، تراز آبی دریاچه ارومیه را به تراز اکولوژیک برساند. در عمل هنوز، استارت اجراي اين عمليات زده نشده و به جز حرف و سخنراني ها در اين زمينه كاري صورت نگرفته است.
طي اين سند جامع قرار است آب از دست رفته درياچه اروميه با انتقال آب رودخانههای «ارس»، «زاب» و «کردستان» تامين شود، ولي تا كنون هيچ برنامه و مطالعه اي در خصوص چگونگي اين انتقال بزرگ آب، صورت نگرفته و خود مسولان وعده دهنده اين عمليان در مورد كيفيت اين كار هنوز هيچ آگاهي درستي نداشته و در اين خصوص نيز اطلاع رساني به عمل نيامده است.
با توجه اين معلومات آنچه سبب نگارش اين مقاله را موجب گشت، ذكر اين مسئله به مردم و دوستداران و فعالان حفاظت از طبيعت آذربايجان است كه، اگر چه امضاي اين سند و هر پيمان ديگري كه موجب احيا و نگهداري طبيعت و ميراث فرهنگي آذربايجان مي شود موجب خوشحالي و رضايت تمامي مردم گشته و به اين جهت ما از آن حمايت مي كنيم. ولي صرف تدوين و امضاي اين چنين اسناد و مداركي خود به خود، نخواهد توانست آبي به رگهاي خشكيده درياچه تاريخ آذربايجان "اورمي گولي" ريخته و از نابودي آن جلوگيري نمايد.
لذا صرف اطلاع رساني و بيان رضايت در اين خصوص (تدوين سند جامع درياچه اروميه)، براي نجات اين اكوسيستم غني آذربايجان كافي نخواهد بود. پس رسانه ها، دوستداران طبيعت آذربايجان و تشكل هاي غير دولتي فعال در اين زمينه، مي بايست پيگير روند اجراي اين سند بوده و مسولان وعده دهنده در اين خصوص را، در مورد شفاف سازي عمليات نجات درياچه اروميه تحت فشار قرار داده و از فراموشي اين برنامه در افكار عمومي و در نتيجه گم شدن اين سند در فايل هاي بايگاني وزارتخانه و سازمان به اصطلاح "حفاظت از محيط زيست" جلوگيري كرده و مانع نابودي اين بخش از هويت ملي آذربايجان و به تبع آن نابودي صنعت گردشگري، كشاورزي و ... بخشي از آذربايجان گردند.
"به اميد خروش دوباره امواج اورمي گولي"
“www.arkqalasi.blogfa.com”